ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ, εμπεριέχει σωρεία παραμέτρων που πρέπει να μπαίνουν στη ζυγαριά, κάθε φορά που δημιουργούμε ένα σπίτι.

Σωστό ζύγισμα θα μας δώσει ένα σπίτι, που περνώντας απ’ έξω,θα νοιώθουμε μια συγκίνηση, έστω μια μικρή ευεξία.

Ευχαριστείς τη φύση γύρω και το σπίτι μαζί, για την αρμονία και την ομορφιά. Μπαίνοντας μέσα, θέλεις να ηρεμείς, να σκέφτεσαι,και να μείνεις όσο γίνεται περισσότερο.

Η σωρεία των γνώσεων και των παραμέτρων που εμπεριέχονται στην δημιουργία ενός χώρου,είναι μεταξύ άλλων:  η μηχανική, η δυνατότητα αναγνώρισης των περιτρεχόντων ενεργειών, η γλυπτική τοποθέτησή του μέσα στο περιβάλλον, η γνώση της ανθρώπινης ψυχολογίας, η αρμονική συλλειτουργία των συντελεστών της οικοδομής, η αγάπη για την καθημερινή απασχόληση στο έργο.

Όλα αυτά και ακόμα άλλα που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή, μπορούν να δώσουν ένα αποτέλεσμα το οποίο να αντέχει στις όποιες κριτικές και στις διαφορετικές απόψεις. Ένα κτίριο που να μπορεί να ζήσει αρμονικά πολλά χρόνια μαζί με τους ανθρώπους, να εμπεριέχει θύμισες, εικόνες, επιθυμίες και φόβους,του παρόντος και του παρελθόντος.

Σε συγκεκριμένους χώρους, όπως εδώ στις Κυκλάδες, όπου η αρχιτεκτονική παράδοση είναι πολύ ισχυρή και εμφανής, χρειάζεται ένας ιδιαίτερος σεβασμός που πρέπει να απορέει από την βαθειά κατανόηση της παράδοσης στις αρχετυπικές της ρίζες και όχι στην μορφολογική αντιγραφή όγκων που ποτέ δε μπορούν να αναπαραχθούν πραγματικά, μιας και διαφέρουν τα δεδομένα και η ενέργεια της εποχής.

Το σωστό ζύγισμα των παραγόντων, η αρμονική λύση που σέβεται τα γύρω, τη ψυχή, ο χώρος που μπορεί να συνδράμει τον άνθρωπο ουσιαστικά, εσωτερικά και εξωτερικά, να του δώσει γλυκύτητα στην καθημερινότητά του, να στεγάσει και να ικανοποιήσει τις φυσικές του ανάγκες αλλά και αυτές του μυαλού του, αυτό είναι το ζητούμενο και ο γνώμονας με τον οποίο εγώ και οι συνεργάτες μου πορευόμαστε στην εργασία μας.

 

Τα ΚΑΪΚΙΑ  και η ενασχόληση μου με αυτά από πολύ νωρίς μου έδωσαν μεταξύ άλλων πολλών και την αγάπη μου για την κατασκευή και τις λεπτομέρειες.Το καΐκι είναι ένας κόσμος αυτόνομος πάνω στον οποίο ζεις, έχοντας συνέχεια το νου σου μη βουλιάξεις και να πιάσεις λιμάνι.

«...Κάστρο μου σ’ έφιαξα λοιπόν σα να ‘σαι πλεούμενο. Σε κάρφωνα, σ’αρμάτωσα, έπειτα σ’ άφησα να αρμενίζεις μέσα στο χρόνο που για σένα δεν είναι πια παρά ένας ούριος άνεμος»

(Α. Εξυπερύ, Το Καστρο)

 

Η ΓΛΥΠΤΙΚΗ είναι μια άσκηση μορφής και ισορροπίας όγκων που παράλληλα διηγείται και μια ιστορία.

Για μένα είναι δημιουργική ξεκούραση όταν φιάχνω ένα γλυπτό έργο, που μπορώ να αντικρύσω σε 1-2 εβδομάδες αντίθετα με ένα σπίτι που χρειάζονται 1-2 χρόνια.

Η γλυπτική, τα καΐκια, η αρχιτεκτονική έχουν μια άρρηκτη αλληλεπίδραση στο έργο μου. Το ένα με το άλλο λειτουργούν λυτρωτικά και βοηθητικά, δημιουργώντας μια ισορροπία και μια πνευματική καθαρότητα.

Κ.Γ